babypowder

อย่าพูดว่าตัวเองเข้าใจใครๆ

มันอาจไม่ใช่อย่างที่ตัวคิด

ไม่ต้องการคำปลอบใจจากใคร

เพราะมันยิ่งทำให้เราสมเพชตัวเอง

คิดเองได้ ไม่ใช่คนโง่ รู้ เข้าใจ

เจ็บเอง เราหายเองได้

เรารู้ มีคนที่รักเรา ชอบเราอีกเยอะแยะ

และเราจะชอบใครมันก็เป็นเรื่องของเรา

เราก็ไม่ได้จะเรียกร้องความรักจากใคร จำไว้

ไม่เคยเรียกร้อง

แต่รู้ไว้นะ เราเกลียดคนโกหกมากที่สุด

ถ้ามันไม่ใช่แล้วจะพูดทำไม พูดขึ้นมาเพื่ออะไร เราไม่เข้าใจ

ตัวจะมีใคร รักใครเค้าก็รับรู้ได้ แต่จะโกหกไปเพื่ออะไร

ไม่ต้องสรรหาคำโกหก เพื่อให้ใครเขามารู้สึกดีกับตัวหรอก

ทำตัวเป็นหมาหยอกไก่ เราเกลียด

เรารู้และเข้าใจว่า มีคนลำบากกว่าเราอีกเยอะแยะ

เราไม่ท้อแท้กับชีวิตหรอก ไม่ต้องมาสั่งสอน

ขอโทษ ตอนนี้กำลังโมโห

เราผิด ตรงที่ถามประโยคนั้นออกไป

ถ้าเราไม่ได้คุยกันวันนั้น จะไม่เกิดเรื่องแบบนี้

ขอบคุณสิ่งดีๆที่ให้มา ถ้าคืนให้ได้ก็จะคืนให้ทั้งหมด

ยังไงก็เหมือนเดิมไม่ได้ เหมือนรอยแผลเป็นในใจ

มันไม่มีวันลบให้หายได้ แต่อาจเลือนๆได้บ้าง

ขอเวลา...

บางทีการไม่พูดอะไรเลยจะดีซะกว่า

แต่เราต้องพูด ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในวันข้างหน้า

รู้ไว้ว่าเรารู้สึกดีกับตัวเสมอ วันนี้โกรธ วันนี้เกลียด

แต่ลึกๆข้างใน มันไม่ใช่หรอก

เราไม่มีความจะเป็นต้องพูดถึงเรื่องนี้อีก

ให้มันจบแค่นี้นะ

ถ้าเราหายดี เราอาจเหมือนเดิม

อาจเหมือนเดิม